วันเสาร์ที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2548

คนคุมคิว

วันนี้รับงานในตำแหน่งQ-Control bottom stair คอยฟังคนที่อยู่top stair บอกมาแล้วก็ปล่อยคนขึ้นไปค่ะ ตอนเช้าคนไม่เยอะเท่าไหร่ พอเริ่มสายๆแถวเริ่มยาว ช่วงบ่ายยาวมากกว่าเดิม ไม่น่าเชื่อตอนอ่านคำแนะนำเค้าบอกว่าให้ปัดหางแถวไปทาง Western Park ไม่นึกว่าจะยาวได้ขนาดนั้น หางแถวเกือบถึงทางเข้าสวนเลยค่ะ แล้วคิวก็หมดตอนห้าโมง หลังจากนั้นก็ปล่อยขึ้นไปได้ตลอดแล้วค่ะ เลิกงานหกโมง

เข้าใจความรู้สึกคนทำงาน Customer Service ได้อย่างดีเลยค่ะ ต่อให้จะเมื่อยจะเหนื่อยขนาดไหนก็ต้องยิ้มเข้าไว้ แปลว่านัทก็ทำงานอยางงี้ได้เหมือนกันนะเนี่ย คืนนี้ไม่รู้จะละเมอรึเปล่า Can you wait here, please? แล้วก็ยิ้วหวานไปหนึ่งที ช่วงไหนอารมณ์ดีพอเค้าหยุดรอ ก็จะแถม Thank you ไปให้ด้วย ถ้าบอกให้หยุดตรงไหนแล้วพ่อแม่หรือเด็กทำหน้าไม่ค่อยพอใจ ก็แถวSorry ไปให้นิดนึงแล้วก็ยิ้มแหยๆไปอีก 1 ที แค่นี้ก็รอดแล้วค่ะ ทำได้ดีที่สุดเท่านี้แหละ

ช่วงเช้ามีคนมาเปลี่ยน ก็ไปพักได้ สิบนาที กลางวันรอคนมาเปลี่ยนไปพักได้ครึ่งชั่วโมง แล้วรอบบ่ายก็ได้อีกสิบนาที แต่ช่วงไหนจะไปเข้าห้องน้ำ ก็แทนๆกันไปแหละค่ะ เดินขึ้นลงนิดหน่อยสลับกัน ที่คิวยาวก็เพราะว่านักเรียนมาคนนึง แต่ญาติมาอีกเพียบ บางคนก็มากับพ่ บางคนมากับแม่ บางคนมาทั้งพ่อแม่ แถมมีน้องๆมาอีก บางบ้านคงมาทั้งครอบครัว เลยทำให้แถวยาว

เลิกงานเซ็นต์ชื่อแล้วก็กลับบ้าน ทำงานี่ต้องเซ็นต์วันละ 4 รอบค่ะ ตอนเช้า พักกลางวันเซ็นต์ออกแล้วก็เซ็นต์เข้า แล้วก็ตอนเลิกงาน ลองนับๆดูแล้ว วันนี้ตั้งแต่แปดโมงครึ่งถึงหกโมงเย็น หักเวลาพักกลางวัน ก็เท่ากับว่าได้เงินไป9 ชั่วโมงค่ะ ชั่วโมงละ6.77 ว้าวๆ ได้หกสิบปอนด์แน่ะ แต่ถึงเวลาก็โดนหักNational Insurance ไม่รู้เท่าไหร่ คิดซะว่าได้วันละ 50 ปอนด์ก็ดีละทำงานอาทิตย์นึง ได้ค่าบ้านเดือนนี้แล้วแหละค่ะ